November 2003            Bali - Lombok - Gili eilanden - Java Sea

 

Naar het pagina-einde

Naar oktober 2003

 

Datum Locatie Logboek
za 1 nov Bali

Benoa Harbour

Pasar BadungDenpasar, de 'hoofdstad' van Bali, betekent "vlakbij de markt". Vanochtend bezochten we de grootste markt van Denpasar, Pasar Badung. Deze markt is inderdaad erg groot, en gehuisvest in een gebouw met 3 verdiepingen. Massa's specerijen, groente, fruit, stoffen, offertjes, tierlantijntjes, huishoudtroepjes en nog veel meer andere troepjes worden er tentoongespreid. Je wilt nergens wat langer blijven staan, en vooral geen oogcontact maken, want je wordt onmiddellijk vastgeklampt en je komt er nooit meer van los. Eťn vrouw heeft ons over alle 3 verdiepingen gevolgd, en liet ons pas weer alleen toen we buiten stonden.
Denpasar is groot, en het is moeilijk om er je weg in te vinden. Er zijn nog meer auto's, taxis en vooral motorfietsen en brommers dan in Kuta, en de uitlaatgassen benemen je dan ook bijna de adem.
Twee hindoestaanse meisjes met offertjesDe troon in het midden van de tempelWe vonden onze weg naar dť tempel van Denpasar, de Jagatnatha tempel, en keken onze ogen uit naar de kleding van zowel de vrouwen als de mannen. Beide gehuld in sarong, de vrouwen met een doorzichtig kanten strak getailleerd bloesje erboven, de mannen met een de oosterse versie van een colbertje. Hoe dichter we bij de tempel kwamen, hoe meer mensen offertjes in hun handen hielden, en rieten mandjes op hun hoofd. Buiten de tempel werden we aangesproken door een Hindoestaan, die gids bleek te zijn voor het museum van Denpasar en deze tempel. Gehuld in gehuurde sarong omwikkeld door een soort sjaal (hetgeen verplicht is) lieten we ons gidsen, en leerden en passant van alles over het HindoeÔsme en deze tempel. Onze gids, Dika, vertelde dat vandaag een speciale dag is, eenmaal per (Hindoestaans) jaar, waarop door iedereen wordt gebeden tot een godin, waarvan we de naam onmiddellijk weer vergaten. Kennelijk een hele bijzonJG met onze gifd in de tempeldere gebeurtenis, en vandaar dus al die speciale kledij en offertjes. De grond binnen de tempel, die ommuurd is, maar wel openlucht, is werkelijk bezaaid met duizenden offertjes, al dan niet vertrapt door de duizenden bezoekers (met name studenten) die vandaag een paar keer naar deze tempel komen om te bidden. 
In het centrum van de tempel staat een enorme lege troon (het symbool van de hemel) van wit koraal, bovenop een schildpad en twee mythologische slangen, die symbool staan voor het ontstaan van de wereld. In de muur eromheen is een heel Hindoestaans verhaal gegraveerd. 
We waren vergeten te onderhandelen over de prijs van de rondleiding. Eigen schuld..........
Onze plannen voor de rest van de dag moeten we tot later uitstellen, want het museum van Bali is, net als een heleboel andere gelegenheden, gesloten op deze speciale dag.
[Chantal]
zo 2 nov Bali

Benoa Harbour

20031101BeschermendeBeelden1814.JPG (48409 bytes)Vandaag hebben we een 'rustdag'. We zijn de hele dag bezig geweest met uitzoeken wat we precies van Bali willen zien. Er zijn zoveel mogelijkheden dat je gemakkelijk een maand kunt doorbrengen op Bali. Het is echt een heel bijzonder, en vooral eigen, eiland. Een cultuur zoals je nergens anders aantreft, en we willen natuurlijk proberen om er zoveel mogelijk van mee te krijgen in korte tijd. De Lonely Planet is vreselijk uitgebreid, en dus is het erg moeilijk kiezen.

We zijn gisteren overigens behoorlijk geschrokken toen we even op de website van de Mercator keken, terwijl we onze eigen mail checkten en website updaten. Onze cruisevrienden liggen nog in Nieuw CaledoniŽ in afwachting van een geschikt weather window voor de oversteek naar Sydney, en terwijl het orkaanseizoen hen in de nek hijgt lijkt het noodlot toe te slaan. Het is nog even afwachten, maar vooralsnog laat het ons niet los, en we kunnen alleen maar speculeren over wat er nu aan de hand is.

Gisteren ontmoetten we hier in de marina Ronald, een Hagenees die al een tijd in Bali woont. Hij heeft met 2 partners een nieuwe business, namelijk hier in IndonesiŽ boten (na)bouwen (vanzelfsprekend in hout) en verkopen over de hele wereld. Hij heeft net een nieuw kantoortje in de jachtclub, en heeft grootse plannen. De marina / jachtclub is namelijk een nogal dooie 20031105TweeBalineesjes734.JPG (33558 bytes) boel, en hij is van plan om een beetje leven in de brouwerij te brengen en (al weet men het nog niet) de boel over te nemen. Geen slechte zaak volgens ons, want hier valt heel wat meer uit te halen. 
Maar eigenlijk kwam hij naar ons toe omdat hij hier aan de bar twee naar de States geŽmigreerde Russen had ontmoet, die graag een week zouden cruisen. En of wij zin hadden om zo'n $ 1.200 dollar per persoon te verdienen. Hm, eigenlijk willen we dat soort dingen niet, je bent je privacy kwijt, en het is natuurlijk meer dan een weekje rondvaren. Trips voorbereiden, leuke plekken uitzoeken, de mensen in de watten leggen, boot reorganiseren, ontbijt, lunches en diners bereiden etc etc. Maar aan de andere kant is het wel veel geld en erg snel verdiend.......... maar we doen het toch maar niet.

20031105VechthaanInMandenkooi0802.JPG (58316 bytes)Een andere tip van Ronald hebben we wel gevolgd. 's Avonds gingen we naar de Jazz Bar / Cafť in Sanur. Daar zouden een boel muzikanten bijeen komen om te jammen. Plus je kon er lekker eten. Dat laatste was een understatement; we hebben in tijden niet zo goed gegeten, want een fantastische keuken. De muziek zelf was iets minder geslaagd, maar wel indrukwekkend. Echte jamsessies met verschillende muzikanten (o.a. conservatoriumstudenten), erg goed, maar je moet er wel van houden. Deze jazz was nogal druk en nerveus en dat was jammer. Pas toen de vriendin van Ronald, Ragmar, een nummer zong liepen de rillingen over ons lijf. Wat een enůrme klankkast zat er in dat kleine lijfje van dat Balinese vrouwtje. Absoluut een wereldstem, en als je je ogen dichthoudt verwacht je een flinke zwarte vrouw (zo van van het kaliber Aretha Franklin).

Hadden we trouwens al gemeld dat onze NIEUWE waterlijntape, die we in AustraliŽ voor veel geld hebben aangeschaft en aangebracht, inmiddels gedeeltelijk in flarden aan onze boot hangt?
[Chantal]

ma 3 nov Bali

Benoa Harbour

20031105AapjesVlooien0792.JPG (29378 bytes)Pffffff, gelukkig loopt het verhaal van de Mercator met een sisser af. Na eerst een mailtje te hebben gekregen met verontrustend nieuws over een flink gezwel dat bij Els was ontdekt, volgde er vandaag positief nieuws. Het ding is eruit, en 'braaf', zoals Thomas meldde. Een pak van ons hart.

De pilot die we in AustraliŽ gekocht hebben van de Indonesische, Singaporese, Maleise en Thaise wateren is echt waardeloos. Echt een afschuwelijk chaotisch boek. Zo slecht hebben we het nog niet meegemaakt. Niet alleen zijn de overzichtskaartjes erg onduidelijk, maar informatie over havens, ankerplekken en passages moet je op verschillende (minstens 3) plaatsen zoeken. En Šls je dan gevonden hebt wat je zoekt, is het boek bovenal erg onvolledig en totaal niet informatief. Echt een rampenboek. En helaas de enige pilot die er van dit gebied te koop is. Echt een gat in de markt!
Na ons gisteren met behulp van de Lonely Planet en andere informatie georiŽnteerd te hebben op wat we in Bali gaan doen, zijn 20031105Rijstvelden0761.JPG (46303 bytes)we vandaag dan ook de hele dag bezig geweest met uitzoeken waar we tussen Bali en Singapore (ca 1.000 mijl) nog kunnen stoppen, wat leuk is (dat staat er sowieso niet in), waar welke faciliteiten zijn enzovoort. Het was maar goed dat we een CD hebben met allerlei cruisingverhalen van voorgangers, want zonder die CD was er gewoonweg niet uit te komen. We hebben nu de mogelijkheden en afstanden op een rijtje gezet.
Een van de redenen om dit te doen was na te gaan of we nog naar Java gaan. We willen namelijk graag naar Borobudur, een gigantisch historisch Boeddhistisch complex op Java en 1 van de 7 wereldwonderen. Dat zit er niet in per boot. Want afgezien van het feit dat het in het binnenland ligt, zijn de cruisingmogelijkheden in Java beperkt (en Sumatra overigens idem dito). En toch gaan we er heen............. per vliegtuig. Ja jullie lezen het goed! Dit wordt JG's maidentrip want hij gaat voor de eerste keer van zijn leven vliegen!!!!!!!! (Toch wel jammer dat hij straks niet kan zeggen dat hij de wereld rond is geweest zonder ooit gevlogen te hebben.... ha ha). We gaan vrijdag/zaterdag/zondag een 3 daagse trip doen vanuit Bali naar Yogyakarta (het culturele centrum van Java) en Borobudur. We hebben onszelf maar gelijk getrakteerd op het allerduurste hotel dat de touroperator voor deze trip aanbood, en gaan ons heerlijk wentelen in deze luxe.
[Chantal]

di 4 nov Bali

Benoa Harbour

20031105OnzeGeleendeOldtimer0721.JPG (39831 bytes)Om onze scheiding van Pinical na eendriekwart jaar een beetje te doseren, doen we vandaag alvast een proefscheiding. 
We trekken er namelijk twee dagen op uit met de 30-jarige Toyota 4WD oldtimer van Ronald. Ipong, een vriend van Ronald, is onze gids en chauffeur. Dat is ook een van de leuke dingen van IndonesiŽ. Je kunt gewoon voor een hele dag een taxichauffeur of een gids inhuren, en het kost je nog steeds geen drol. 

Na onze spullen te hebben gedropt in een hotel (met zwembad!) in Ubud, het culturele centrum van Bali, liet Ipong ons vandaag de echte binnenlanden zien waar geen toerist komt. Laten we het erop houden dat hij onze botten goed door elkaar wist te husselen..... Nee, 20031105CocosmelkInTaro0753.JPG (39246 bytes)daarmee doe ik hem te kort. Weliswaar zaten we samengepropt (of liever gezegd, aan elkaar vastgeplakt) op de voorbank van de open 4WD, en werden we helemaal door elkaar geschud op de vreselijk slechte binnenweggetjes, hij liet ons wel het echte Balinese leven zien. 
De vele rijstvelden in verschillende stadia, de drogende rijst op matten op straat, en de wijze van irrigatie. Het water komt van de vulkaanmeren in de hogere binnenlanden, en wordt d.m.v. smalle kanaaltjes met dammetjes verdeeld over de rijstvelden. Eťn vinger stromend water per rijstveld, en als er genoeg water is, haalt men het minidammetje weg, en is het water 'vrij'. Dat wil zeggen dat iedereen langs de weg het mag gebruiken. 
We zagen de vele houtsnijwerkers, die allemaal troepjes maakten voor de souvenirmarkt en de export, en die misschien maar een honderdste krijgen van de uiteindelijke prijs. We gingen op bezoek bij een boerenfamilie (Ipong heeft ůveral vrienden), 20031105Irrigatiesysteem0810.JPG (52585 bytes)waar we kokosmelk dronken (jak, vind ik nog steeds), en zagen pruimende opa's en oma's met verschrikkelijk rotte tanden. We aten voor nog geen 50 eurocent een heerlijk bord nasi goreng, hebben echte apen gezien in het monkey forest, dronken bij weer andere vrienden van Ipong koffie en thee, liepen vervolgens door de rijstvelden waar we vanuit onze cottage (hotel) op uitkeken, en zagen tenslotte nog het staartje van een ceremoniŽle optocht in Ubud.
De (bijna letterlijke) klapper op de vuurpijl werd gevormd door een van de beroemde Balinese dansen die we 's avonds zagen. De Kecak dans, een religieuze dans, wordt begeleid door een 100-koppig 'mannenkoor'. In tegenstelling tot andere Balinese dansen komt er geen muziekinstrument aan te pas. Het mannenkoor fungeert als zodanig, en zit rondom de plek waar een religieus verhaal door gracieuze danseressen en gemaskerde mannen tot uitvoering 20031105KecakDans0838.JPG (29531 bytes)wordt gebracht. Echt een fenomenaal gezicht, en niet in het minst door de werkelijk prachtige kostuums. Schitterend. In tegenstelling tot de dansers bewegen de danseressen zeer langzaam en gracieus, het hele lijf gespannen, en de dans wordt echt tot in de kleinste details doorgevoerd. Opgekrulde tenen en minieme vingerbewegingen voegen allemaal toe aan dit spektakel. Jammer genoeg zijn de meeste foto's daarvan niet gelukt, omdat een enorme kandelaar met veel kaarsen het enige licht verzorgde.

Afgezien van dit laatste hebben we nog steeds hetzelfde probleem: teveel mooie foto's om op deze website te zetten....... 
[Chantal]

wo 5 nov Bali

Benoa Harbour

20031105MotherTemple1847.JPG (28738 bytes)We kunnen dan wel 2 fototoestellen bij ons hebben, en daar meer dan 150 foto's mee kunnen maken, het is wel woekeren hoor. Gisteravond hebben we al kijkend op de digitale schermpjes van de fototoestellen een selectie moeten maken, omdat we anders vandaag te weinig geheugen zouden hebben voor nieuwe foto's. En het was nodig...... Ik heb de foto's van vandaag en gisteren maar een beetje verdeeld over 4 dagen.

Wel gek hoor, om niet op de Pinical te slapen. Hoewel we beiden bekaf waren na die lange dag gisteren (fijn hoor, zo'n zwembad bij je hotel als je er geen gebruik van maakt....) hadden we beiden een wat onrustige nacht. De proefscheiding was dus (gelukkig) geen onverdeeld succes....

20031105GunungKawi0859.JPG (44071 bytes)Vanochtend trokken we echt hoog de bergen in om een van de vulkanen van Bali en het bijbehorende vulkaanmeer te bekijken. Aan de rand van het vulkaanmeer is een warmwaterbron, waar niet alleen toeristen (niet gezien overigens) maar vooral locals in badderen.
Verder hebben we zo ongeveer de halve dag doorgebracht in verschillende Hindutempels: de enorme 'mother temple', en twee andere historische tempels. Eťn met een bron (Tirta Empul) en een andere met ca 250 treden die je eerst af, maar helaas later ook weer op moet (waar natuurlijk talloze mensen in standjes je wat te drinken of iets anders proberen aan te smeren). Deze laatste tempel, de Gunung Kawi, is Bali's oudste en zeker grootste historische monument, met 10 gigantische, uit de rotsen gehakte tronen.
Nog voordat je bij al die tempels de auto uit bent, stromen al tientallen mensen op je toe om sarongs en sjaals aan je te slijten. Zonder mag je namelijk niet naar binnen. 20031105ManMetRijstmanden0758.JPG (62541 bytes)Zelfs nee zeggen is al teveel reactie, zo vertelde Ipong ons, en dus slaan we ons onbeleefd en onverstoorbaar door deze stroom vrouwen en kinderen en huren gewoon bij de ingang een sarong en sjaal.

Ipong spreekt uitstekend Engels (ook Japans, maar daar hebben we niet zoveel aan), en misschien is nog wel het leukste van deze tweedaagse toer dat je van-alles-en-nog-wat hoort en kunt vragen. Na zo'n tweedaagse toer krijg je toch wel een beetje een idee van het leven van de IndonesiŽrs en de Balinezen in het bijzonder. Zo kom je bijvoorbeeld te weten:

  • dat geen hond in IndonesiŽ belasting betaalt. Volgens Ipong is het systeem met politie, een rechtssysteem, wetten en dergelijke in theorie 20031105CeremonievoorbereidingenInGunungKawiTempel1882.JPG (45785 bytes)allemaal wel ok in IndonesiŽ, maar het werkt gewoon niet. Niemand betaalt belasting of houdt zich aan wetten. Een voorbeeldje: als je je huis of grond verkoopt moet je kunnen aantonen dat je de onroerendzaakbelasting hebt betaald. Dat heb je, natuurlijk, niet gedaan. En dus steek je de notaris gewoon wat zakgeld toe, en die zorgt voor de benodigde stempels.
  • dat IndonesiŽ zo ongeveer bankroet is. Geen wonder.
  • Toch las ik vandaag in de (Engelstalige) Java Post dat de staat de nodige triljoenen binnenhaalt door staatsbedrijven naar de beurs te brengen.
    Maar in diezelfde krant las ik eergisteren dat bij een van de staatsbedrijven (een bank) een flinke fraude is ontdekt. Corruptie alom. Aan de orde van dag volgens Ipong.
    En guess what? Voor de verandering (hum) krijgen de accountants weer eens de schuld...... Het is ook overal hetzelfde.....
  • 20031105Rijstvelden0774.JPG (42533 bytes)dat volgend jaar verkiezingen zijn in IndonesiŽ. Nu al worden campagnes gevoerd, en langs de straat zie je her en der spandoeken en andere tekenen van politieke partijen. Er zijn er minstens 30, en die maken allemaal ruzie. Hoewel 96% van de Balinezen hindoe is, en verdraagzaamheid in dat geloof een belangrijke rol speelt (ja, in welk geloof niet?), zijn de mensen op politiek gebied totaal onverdraagzaam. Hier op Bali heeft dit afgelopen week in Singaraja al geleid tot doden tijdens een rel. Een jaar van tevoren, moet je nagaan. 
    Volgens Ipong maakt het allemaal niet uit welke politieke partij er wint, want voor de gewone burger maakt het toch allemaal geen zak uit. Dus waarom vechten?
  • dat de IndonesiŽrs ongelofelijk nieuwsgierig zijn. Waar je ook komt met de auto, alle hoofden draaien mee terwijl je langs rijdt.
  • dat IndonesiŽrs rijden als gekken. Meer dan eens hield ik me stevig vast en zette ik me schrap voor wat nu echt op een botsing of aanrijding zou uitdraaien. En dan moet ik nog zeggen dat Ipong goed reed. Er zijn zo ontzettend veel motoren, bromfietsen en 20031105PruimendeOma750.JPG (44981 bytes)ook wel auto's die van de ene op de andere rijbaan gaan rijden, gewoon even toeteren en je schuift een stukje naar links of naar rechts. Zelf een auto huren is hier voor ons absoluut uitgesloten (plus ze rijden hier links).
  • dat wonderbaarlijk veel woorden in het Indonesische Bahasa uit het Nederlands komen. Grappig. Asbak, handuk, koelkas, notaris, percentase, informasi, knalpot, noem maar op. Ze schrijven het alleen wat meer phonetisch
  • dat het toerisme sinds de bom in Kuta echt fors is afgenomen. Vorig jaar is een bom ontploft in een van de drukste tenten in Kuta, hetgeen honderden mensen het leven kostte. Niet alleen de toeristische industrie heeft een enorme klap gekregen, maar dit betekende voor bijna alle Balinezen een flinke tegenvaller. Waaronder ook de boeren. Een kwart van de mensen verloor hun baan. 
    Nog steeds is het toerisme niet op het peil van voor de bom, men zit nu op zo'n 60%.
  • dat wij goed kunnen onderhandelen over prijzen. Terwijl we dat zelf absoluut niet vinden. Het schijnt overigens uit te maken hoe bruin je bent. Bruine toeristen weten namelijk inmiddels van de hoed en de rand......
    20031105OpaEnKleinkindInTaro0757.JPG (28668 bytes) Japanners hebben het het slechtst als het op onderhandelen aankomt, en daarna komen blanken. Een prijs van 50% van de vraagprijs is volgens Ipong echt een maximum prijs. Kijk, dat zijn nou handige dingen om te weten.......

O ja, natuurlijk hebben we nog meer dingen gezien, zoals de lokale markt in Sukawati, een dorpje waar de ene na de andere zilversmid woont en werkt, echte lederen wajangpoppen gekocht (neeeeeee, JG wil graag met poppen spelen...) en de rest kan ik nu zo snel niet meer bedenken. 

Drukke, maar mooie dag.
[Chantal]

do 6 nov Bali

Benoa Harbour

Afzien hoor, 2 dagen sightseeing. We hebben dus eerst maar eens lekker uitgeslapen in ons eigen bedje. Zo'n Toyota landcruiser Jeep mag dan wel stoer zijn en omdat die open is geniet je ook meer, maar echt comfortabel is het natuurlijk niet geweest....
Vandaag stond dus in het teken van bijkomen en de volgende trip voorbereiden. Omdat er maar 1 dag tussen zit moeten we de was zelf doen. En dus water regelen van de kant, wassen en spoelen. En ondertussen proberen de a.s. trip betalen. De meneer van het reisbureau was er natuurlijk niet op tijd (10.00 uur), maar belde wel op het afgesproken tijdstip om alles nog een keer door te spreken en te vragen wanneer ik kwam om te betalen. Uitgelegd dat we afgesproken hadden dat hij nu juist daarvoor hier naar toe zou komen en dat hij alle gegevens (VISA- en paspoortnummers, afgesproken wisselkoers, etc.) al had. Hij kon zich er niets van herinneren en kon niet langskomen. Echt IndonesiŽ; hij stond in eerste instantie al niet echt te springen en probeerde er nog een keer onderuit te komen. Opnieuw heb ik dus maar gezegd dat het dan niet doorgaat. Een half uur later was hij er, met alle papieren, creditcardmachine en een grijns alsof hij onze grootste vriend was. Zelfde geintje m.b.t. het transport van en naar het vliegveld; dat kon eigenlijk ook niet. Wel, heel simpel, dan konden wij ook niet. En dus stond hij ons de volgende ochtend netjes en lachend op te wachten. Hij was verder ook best wel aardig.
Je weet dat het hier zo werkt, en dan is het niet zo erg, maar als je zelf niet zo in elkaar zit wordt je er dus wel doodmoe van dat je de hele tijd op je qui-vive moet zijn........
Allee, verder lang koffie gedronken met Ronald, onze Australische stekker zodanig gemolesteerd met tang en zaag dat hij hier ook past zodat we eindelijk walstroom hebben en verder rustig aan gedaan. En 's avonds werd de bijna droge was opnieuw nat omdat het plotseling regende..... We wisten bijna niet meer hoe dat er klonk en we waren dus net te laat uit bed om het te redden.
[JG]
vr 7 nov Bali / Java

Yogyakarta

Het straatbeeld is druk en kleurigEn regenen deed het opnieuw, in Yogyakarta. Met bakken kwam het uit de hemel terwijl wij uit ons 5-sterrenhotelraam keken naar een verregend zwembad en de natte stad onder ons raam. 

Alles ging voorspoedig; het vliegtuig en de gids waren op tijd en het vliegtuig bleek toch echt niet meer te zijn als een grote bus (jajaja, mijn luchtdoop; met tegenzin overigens; ik had graag gezegd dat ik de wereld was over geweest en nog nooit gevlogen had...). Chantal's nagelgarnituur (met schaartjes) was duidelijk zichtbaar op de bagagescanner en leverde een korte vertraging op. Nadat was geconstateerd dat onze tickets klopten ťn dat we er niet uitzagen als gevaarlijke terroristen mochten we toch mee. Het nagelsetje overigens ook, maar dan wel met de stewardessen.

We hadden inderdaad een privť-chauffeur plus -gids, zo bleek, omdat er geen andere mensen waren die dezelfde trip hadden geboekt. Ook nu weer werd duidelijk dat we in IndonesiŽ waren. Onderweg naar het hotel vertelde onze gids ons dat er nog al wat ruimte zat in ons programma (wisten we van tevoren) en dat we dus best nog wel wat meer dingen konden doen en bezoeken. Pas na enig doorvragen bleek dat ook daar natuurlijk een (fors) prijskaartje aan hing. We hebben hem duidelijk gemaakt wat we wilden, en daarna begon hij er niet meer over. Integendeel, later overvoerde ons enkel nog met tips.Borobudur

Het weer klaarde snel op en de rest van de middag hebben we lekker door de stad geslenterd. Totaal anders dan Bali. Nog drukker, kleuriger, opdringeriger en puurder. Maar ook nog grotere verschillen tussen arm en rijk, enorm veel troep overal en honderden becaks (riksja's). Het zou rustiger zijn vanwege de Ramadan, maar daar viel weinig van te merken. Erg, erg mooi batikschilderij gekocht waarvan we alleen nog steeds niet zeker weten of we nu opgelicht zijn of niet.
Deed in ons laatste hotel de airco het niet zodat we moesten verhuizen, ook hier zijn we 's avonds verkast naar een andere kamer. Dit keer omdat er toch wel wat erg veel mieren rondliepen. Op zich niet zo heel erg, maar dat de meeste zich op en naast het bed ophielden vonden we toch wat minder geslaagd. Morgen hebben we een zwaar programma en dus, verstandig als we zijn, zijn we op tijd naar bed gegaan. Althans, dat was de bedoeling. Een goede film op TV (ook daarvan wisten we bijna niet meer wat het was) hield ons nog lang wakker......
[JG]

za 8 nov Java

Yogyakarta

Het bovenste plateau van BorobudurDe reden voor onze trip; Borobudur, 1 van de 7 wereldwonderen. Zie de foto hierboven. Groots en indrukwekkend. Zowel in opzet, structuur, detail, symboliek als restauratie. De grootste boeddhistentempel ooit en amper gebruikt; vlak na de voltooiing rukten de moslims dermate ver op dat de boeddhisten vluchtten naar Oost-Java. Onze gids blijkt goud waard; hij weet enorm veel over zowel de tempel als het boeddhisme. Hij praatte vrijwel aan 1 stuk door, en dat terwijl hij, als moslim, vanwege de Ramadan de hele dag niets kan eten of drinken. Overigens zal later blijken dat hij van alles wat we bezoeken heel veel weet. En dus hebben we ook de omliggende, veel kleinere maar voor Boeddhisten ook belangrijke tempels bezocht. 

En hij vertelde maar door....Terug in de stad, na een lunch in een (echt) Chinees restaurant, gingen we verder met een bezoek aan de lokale markt. Hier begon voor Chantal het grote griezelen; naast duizenden vogels verkochten ze hier ook het verse voer voor diezelfde vogels. En wat eten vogels? Juist, graan en rijst, maar ook krekels, maden, insecten, etc. Levende, wel te verstaan!
En vlak daarnaast werd vrolijk verse vis en groente verkocht..... De dingetjes in de houten bakken hiernaast zijn dan ook geen graankorrels, maar maden......

De tocht door de stad met de gids toonde ons nog erg veel extra's. Niet alleen de wreedheid van de middeleeuwen Lunch? (de architect van de indrukwekkende Water Castle werd door de Sultan vermoord om te voorkomen dat hij voor iemand anders ook zo iets moois zou maken), maar ook de fijne kneepjes van het echte batikken (en deze keer zonder dat iedereen in een straal van 100 meter je probeert een doek te verkopen) en het zilversmeden, een van de andere specialiteiten van Yogyakarta. 

Na zo'n intensieve dag hadden we geen zin meer in wat dan ook en hebben we ons op de hotelkamer laten verwennen met een pizza en heet bad. Zelfs de kakkerlak die plotseling dood midden in de kamer lag kon ons niet meer in beweging krijgen. 
[JG]

Ja, dan denk je in een 5-sterren hotel verstoken te blijven van insecten, zit het bed in de eerste kamer vol met mieren, en in de volgende kamer ligt er na een nachtje slapen een bruine kakkerlak ondersteboven op het tapijt. We vonden al dat het zo chemisch rook toen we onze kamer gisteren weer binnenkwamen ...... Geef ons dan maar onze Pinical.....
Wij vonden het hotel overigens geen 5 sterren waard hoor. Het was een beetje vergane glorie. Maar we hebben natuurlijk wel uiJG met onze gids in het Water Castle van de Sultantgebreid genoten van de heerlijke massagedouche met voor de verandering weer eens warm water ťn het bad. Dat is nog eens wat anders dan onze kleine douche aan boord waarvoor we meestal de boiler niet aanzetten (en waarna je na het droogmaken van de douche eigenlijk onmiddellijk weer kunt gaan douchen). En ook stukken beter dan de douche in de marina in Bali waarvan de douchekop alleen maar koud water uitbraakt, en bovendien natuurlijk in alle richtingen behalve de goeie.
Het bad deed (tijdelijk) wonderen voor de neus van JG. Die voelt zich beroerd door een griepje. Zul je net zien op zo'n trip....
[Chantal]

 

zo 9 nov Java / Bali Binnen in het Kraton, de officials inclusief kris met op de achtergrond Nederlands glas-in-loodDat hete bad van gisteren heeft niet mogen baten: ik ben zo grieperig als de neten geworden. Sorry, maar het snot loopt aan 1 stuk door en ik nies me een ongeluk. De koorts valt heel erg mee, dus de kans dat het malaria zal blijken te zijn is klein. Echt een verrassing was het overigens niet; al die airco's de afgelopen dagen waren op zich al een aanslag op onze slijmvliezen. Bij 1 van de tempels op Bali werd ik recht in mijn gezicht geniest door een overduidelijk verkouden toerist. Ik heb nog uitgebreid geproest, geveegd en gespuugd, maar waar ik toen al bang voor was, werd dus werkelijkheid. Enorme Eikel.

Het programma voor vandaag begon later, dus eerst nog even verder de stad bekijken en wellicht nog een goede deal maken voor kleding en/of een horloge. Kraton sculptuur Daar was ik echter te beroerd voor en we hebben dus enkel nog wat rond gelopen. Met de gids daarna eerst naar het Kraton, het paleis van de sultan van Yogyakarta. Die, tengevolge van slim onderhandelen tijdens de onafhankelijkheidsstrijd, nog steeds in functie is overigens. Wat heel mooi zou moeten zijn, bleek niet veel meer dan een verzameling al dan niet oude gebouwen met veel vitrines over al lang dooie sultans en foto's en cadeaus die ze gekregen hebben van andere staatshoofden, inclusief de onze. Jezus, wat geven die mensen elkaar een lelijke troep. Het zal wel duur zijn en over smaak valt niet te twisten, maar dit.... ???? De personeelsleden van de sultan werken er ook nog gewoon en dat leverde eigenlijk nog het mooiste plaatje op. Mooi hout bewerken kunnen ze overigens ook....
Snel verder dus naar 1 van de andere redenen voor ons bezoek, de Prambanan tempel. Bijzonder, niet alleen vanwege de omvang (erg groot vanzelfsprekend), maar ook vanwege de bijzondere vermenging van HindoeÔsme en Boeddhisme. Als het ik het goed begrepen heb, stamde deze Hindoestaanse tempel uit een periode dat de dochter van de Hindoe Koning trouwde met de zoon van de Boeddhisten leider. Met als bijzonder resultaat dat deze Hindoestaanse tempel ook veel boeddhistische kenmerken heeft.
Deze tempel was al veel verder verwoest voordat men met restauratie begon, maar het resultaat mag er zijn. En dan is nog maar een klein deel in de oorspronkelijke glorie teruggebracht......  
Prambanan tempelChantal was van de Prambanan tempel meer gecharmeerd dan ik; Borobudur en haar symboliek spraken mij meer aan.

Ook de kleinere tempels (deze waren Boeddhistisch) rond Prambanan, weg van het toerisme, waren de moeite waard en lieten ook meer zien over de de restauratie en technieken. De gids bleek ook hier weer goud waard en liet zich niet te veel door mijn genies van de wijs brengen. We waren vroeg op het vliegveld en na alweer een voorspoedige vlucht waren we om ca 22:30 terug op de boot. Bij de buren werd gedronken, getreurd dat AustraliŽ van Engeland verloren had in Wereldkampioenschappen Rugby en muziek gespeeld. Boeddhistische elementen (stupa) in de Hindoestaanse Prambanan tempel Alcohol is het beste medicijn en we hebben ons dus maar bij hen aangesloten totdat iedereen een uurtje later in zijn bed stortte. Ook wij waren snel vertrokken.
[JG]

Voor zij die na ons komen:
We hoorden van een paar locals dat er inmiddels wťl een marina is op Java, en wel bij Semarang in Centraal-Java. Ook daar vandaan zijn de Borobudur en omgeving makkelijk te bezoeken. In onze pilots, kaarten en reisverslagen van anderen is daarover echter niets te vinden.
[JG]

ma 10 nov Bali

Benoa Harbour

JG rust uit bij de Prambanan tempelBijkomen. Gat in de dag slapen en voor mij het lijf tegen het virus laten strijden. Chantal liet mij stilletjes liggen en zat lekker in de ochtendzon terwijl ze gadesloeg hoe een Zweeds schip dat we nog uit Darwin kenden op het rif liep. Met de 40 en 60 PK dinghies van de echt grote zeiljachten hier kon het gelukkig snel scheef- en losgetrokken worden voordat het helemaal muurvast zat in het zakkende water. Het helemaal niets doen en bijkomen gaat Chantal moeilijk af; ik ben te beroerd om veel meer te doen dan lezen en dit allemaal typen. Mijn enige verdere activiteit bestond uit het informeren bij een hier gestationeerde catamaran of ze een manier wisten om onze (niet-Indonesische) gasflessen te vullen. In het land waar alles en iedereen rommelt en fraudeert, is het dus niet mogelijk om de niet door de Indonesische overheid goedgekeurde gasflessen te laten vullen.... Dat wordt dus een Indonesische fles kopen met fors statiegeld en hopen dat we die ooit weer ergens kwijt kunnen dan wel kunnen laten bijvullen.
Het is 20.00 uur, het snot loopt nog steeds en de koorts lijkt gelukkig (bijna) weg. Tijd voor mijn medicijn [ra ra wat dat is ....., C].
[JG]
di 11 nov Bali

Benoa Harbour

Gisteren hadden we ons voorgenomen om niks te doen en lekker te luieren. En dat lukte dus niet zo goed. Voor vandaag hadden we wel wat op het programma staan, maar daar hadden we geen zin in, en we hebben dus heerlijk genikst. Goeie methode.

Als ik vanuit de kuip over de rand van mijn boek kijk zie ik de Indonesische vlag in veelvoud wapperen op alle boten. Toen we onderweg waren vanuit Darwin, en ik onze Indonesische gastlandvlag aan het maken was, grapte ik tegen JG dat de IndonesiŽrs vast uit economisch oogpunt een rood-witte vlag hebben. Konden ze gewoon het blauw van de Nederlandse vlag eraf halen, en hoefden ze geen nieuwe vlaggen te maken. Yep. Het is dus waar!! Ipong bevestigde dit verhaal een paar dagen geleden, en vertelde dat de IndonesiŽrs ten tijde van de onafhankelijkheidsstrijd als teken van verzet het blauw van de Nederlandse vlag afscheurden.
Waar ik echter geen flauw idee van had, is dat het Indonesische volk het op een na grootste Islam-volk is in de wereld. Negentig procent van de 202 miljoen-koppige bevolking is islamitisch, zij het wel in een wat gematigde vorm die aansluit bij de cultuur en gebruiken. De Islam is vanuit het noordwesten (Sumatra) opgerukt, en de Hindoestanen zijnDe vogelmarkt van Yogyakarta in het verleden steeds verder gevlucht naar het zuidoosten. Bali is grotendeels hindoe (al schalt de stem van de muezzin een paar keer per dag vanuit de moskee over de jachthaven), en voor ons waren de verschillen tussen Bali en Yogyakarta overduidelijk. Het noordwesten van Sumatra, de provincie Aceh, is overigens wel orthodox islamitisch. Van oudsher is er nogal wat onrust in die provincie. Onze gids in Yogyakarta vertelde dat dat voornamelijk kwam doordat Aceh, dat zeer rijk is aan grondstoffen, 80% van de opbrengsten daarvan aan de staat moest afstaan. VoilŠ rellen en rebellen, met als doel de onafhankelijkheid. Inmiddels heeft Megawati het percentage gewijzigd van 80%-20% in 20%-80%, heeft Aceh een vorm van autonomie gekregen, en gaan zelfs binnenkort in Aceh Islamitische wetten gelden (in tegenstelling tot in de rest van IndonesiŽ). Maar nog steeds lezen wij hier in de kranten over onrust in Aceh. En zoals gewoonlijk is het gewone volk in Aceh de dupe.
Je valt in dit land echt van de ene verbazing in de andere. 
Enig idee dat Java twee keer zo druk bevolkt is als Nederland? We konden het zien vanuit het vliegtuig, elk plekje dat maar enigszins bebouwd kan worden staat vol.
Enig idee dat alle moslims in IndonesiŽ nu al bezig zijn met het klaarmaken van de feestelijke maaltijden die worden genoten aan het einde van de ramadan (eind november)? De reden daarvoor is dat naarmate de ramadan vordert, de voedselproducten steeds duurder worden, tot ze zelfs het dubbele van de normale prijs zijn. Direct na afloop van de ramadan zijn de prijzen weer Lokale vissers op het normale niveau. Je vraagt je af hoe ze in deze hitte en vochtigheid al dat eten goed kunnen houden. Hun darmen kunnen kennelijk wel tegen een stootje. De vochtigheidsgraad op dit moment is zo'n 90%, het regenseizoen staat voor de deur. We merken het zelf ook. Niet alleen gutst alle vocht dat je in je lijf giet onmiddellijk aan de buitenkant er weer uit, maar er begint weer van alles te schimmelen. Schoenen, leren riemen, zelfs kleding ontspringt soms die dans niet.
Enig idee wat hier een hulp in de huishouding voor 6 dagen per week kost? Ronald betaalt 100 gulden in de maand aan zijn hulp. 
Geen wonder dat er een boel Nederlanders op Bali zitten. Een complete kolonie. Wij begrijpen het wel. Bali is echt een plek om te blijven hangen.

Wie weet trouwens welke culturele (of natuurlijke?) schatten van de wereld de andere 6 wereldwonderen zijn? Wij kwamen niet verder dan de pyramides, misschien de incabouwwerken, tiki's op Paaseiland???? En was er in het verleden niet een enorm beeld in Griekenland van een man die met zijn beide benen de ingang van een haven vormde????
[Chantal]

wo 12 nov Bali

Benoa Harbour

Bijna terug in Nederland.....Vandaag waande ik me een beetje terug in Nederland. We gingen namelijk grote boodschappen doen bij de Makro. Wie denkt er nou z'n Makropasje te kunnen gebruiken op wereldreis??? Vlak nadat we uit Scheveningen vertrokken merkte ik dat ik mijn pasjeshouder met twintigduizend verschillende klantenkaarten vergeten was in te pakken met onze huisraad. Je hebt toch geen zak aan die pasjes onderweg. Fout!!! Zelfs onze Nederlandse Makropas werd hier op Bali geaccepteerd (en zo niet dan betaal je gewoon 50 cent voor een dagpas omdat je je pas 'vergeten bent'). We kochten van alles en nog wat, waarvan zoals gewoonlijk meer dan de helft onnodig was. Maar ja. JG heeft een miljoen zakken met borrelnoten gekocht, voldoende voor de rest van de reis tot aan Nederland. We zitten natuurlijk in 'katjang-land', het land van de pinda's (letterlijk en figuurlijk, ha ha), en buiten Nederland kan JG zich alleen in de Nederlands Antillen en hier in IndonesiŽ tegoed doen aan zijn verslaving. 

We hebben bericht dat onze vrienden van de Mercator en de Tramontana inmiddels in AustraliŽ zijn aangekomen (toevallig op dezelfde dag in dezelfde haven, hoewel Mercator van Nieuw-CaledoniŽ kwam, en de Tramontana van Vanuatu). Ook andere bekenden zoals de Brandamajo en Tin-Tin zijn in Coffs Harbour. Jori zit inmiddels in Nieuw Zeeland. En wij voelen ons weer een klein beetje remy.......
Daar is overigens totaal geen reden voor op zo'n druk bevolkt en toeristisch eiland als Bali. Ronald sleepte ons vanavond mee naar een cafť-restaurant in Kuta (het toeristische centrum van Bali). We hadden van tevoren nog wat twijfeltjes of we wel zouden gaan gezien de nog steeds snotterige toestand van JG, maaSaharadjar we waren toch ERG blij dat we gegaan waren. Live-muziek, en wat voor muziek!!!!!!!!!!!! We zagen veel dezelfde muzikanten als vorige week in het Jazz-cafe (waarvan de meeste op het conservatorium geschoold), maar totaal andere muziek. Wereldmuziek, letterlijk en figuurlijk!!! Percussie, een basgitaar, een Spaanse gitaar, een elektrische gitaar, een viool (wow!) en een soort banjo. Gelardeerd met trompet en zang door een van de gitaristen, plus een nummer met Rachma de vriendin van Ronald, en een gastoptreden van en mondharmonicaspeler. Stel je dat eens voor....... Wow! Jammer dat we geen fototoestel bij ons hadden. Hoewel? Dat had ook weinig zin gehad, want dan hoor je nog niks. Nou, een slecht surrogaat dat maar:
[Chantal]

do 13 nov Bali

Benoa Harbour

JG ligt als een bijna dood vogeltje op bed. Hij voelt zich hondsberoerd. Ik speel voor dokter en verpleegster, zoek op welke neusdruppels we hebben en of die geschikt zijn, wat de symptomen van voorhoofdsholteontsteking zijn (JG heeft koorts), en welke antibiotica geschikt zijn voor dit euvel. Nu hebben wij werkelijk MASSA'S medicijnen aan boord (met dank aan mijn bezorgde paps die in de farmaceutische industrie werkt). Elke keer als we inklaren vult JG netjes op de formulieren in dat we geen bijzondere dingen aan boord hebben. En even zoveel keren houd ik mijn hart vast en hoop dat ze niet een kijkje nemen in de kast in de voorpiek, of onder de vloerluiken, of in de natte cel, of in de koelkast, en zich beginnen af te vragen waarom een koppel op een tweejarige wereldreis in hemelsnaam 5 grote plastic bakken, 4 kleine plastic doosjes, 2 grote kartonnen dozen, een klein doosje (in de koelkast) en een plankje vol met medicijnen nodig heeft. Wij vragen ons dat zelf ook wel eens af....... (gelukkig maar).
Tot nu toe heeft nog geen enkele douane- of quarantaine-official interesse getoond in onze medische voorraden, en waar we het wel verwachtten (AustraliŽ) hebben we netjes de hele lijst met medicijnen aangegeven, inclusief morfine en andere opiaten, die prompt verzegeld werden. Vergezeld van een zelf gefabriekte chique verklaring, met een ondertekening in een vanzelfsprekend onmogelijk doktershandschrift, waarin staat dat wij een uitgebreide medische cursus hebben gedaan (van 1 dag) en uitstekend in staat zijn om gepast gebruik te maken van deze medicijnen. Dat deed ik dus, en ging op zoek naar die paar spelden in die enorme medicijnenhooiberg.

We waren van plan om morgen te vertrekken (wij trekken ons geen bal aan van het bijgeloof van veel cruisers dat op vrijdag vertrekken ongeluk brengt), maar stellen ons vertrek maar weer eens een dagje uit ........ of misschien wel meer.

Ronald komt nog even bomen op onze boot en rekent even voor: 2 jaar geleden op 11 september de ramp in New York, 1 jaar geleden op 12 oktober de bom in Kuta, en vandaag is het 13 november..... 11-9, 12-10, 13-11.....Onzin natuurlijk, maar ja, er zijn van die gekken op de wereld....
Hij vertelde ook dat het maar goed is dat we gisteren naar Kuta zijn geweest, want alle restaurants en cafť's in het gebied waar we gisteren waren zijn vandaag en morgen dicht. Uit protest tegen de verordening van de gemeente dat binnen een maand de geluidsoverlast moet zijn gereduceerd. Nou zijn bijna al die zaken open aan de straatkant, en om het geluidsniveau terug te brengen moet er dus ingrijpend verbouwd worden en moeten grote airconditioning installaties worden aangekocht (om maar niet te spreken van het feit dat het zonde is van de sfeer). Niet alleen is het onmogelijk om dit binnen een maand te realiseren, maar zo'n investering zit er voor de meeste bedrijven nu gewoon niet in. Ik meldde eerder al dat het toerisme door de bom vorig jaar een enorme klap heeft gekregen. Daarna kwam SARS. De regering zei  weliswaar dat IndonesiŽ niet was getroffen, maar niemand geloofde dit en bovendien was het niet veilig om via Singapore te reizen. En net nu de bedrijven een beetje uit het dal beginnen te krabbelen komt de gemeente met zo'n maatregel.
[Chantal]

vr 14 nov Bali

Benoa Harbour

Daar zitten we dan. Jut en Jul. Nu beiden aan het griepen. Ik dacht dat ik de dans zou ontspringen, maar helaas. Nu JG aan de beterende hand is, begin ik. We blijven dus nog maar wat langer in Bali. Niet dat we dat zo erg vinden hoor, er zijn ergere plekken....... JG vroeg gisteren grappend: "Zou er hier niet een KPMG vestiging zijn?" Dit moet echter een rampenland zijn voor accountants, met zoveel corruptie. Ik herinner me het bedrag niet precies, maar eergisteren las ik hier in de krant dat de Indonesische staat voor (ik dacht) US $ 30 miljard wordt gedupeerd door de corruptie. We vragen ons overigens af hoe ze dat bedrag schatten en waarop het is gebaseerd, waarschijnlijk is het nog veel hoger.
[Chantal]
za 15 nov Bali

Benoa Harbour

Het is lang geleden dat ik me zo beroerd voelde. Terwijl mijn koorts rap richting de 40 graden ging waren de rollen omgedraaid, en speelde JG voor dokter en verpleger. Omdat griep in de tropen malaria is tot het tegendeel is bewezen (dat staat overal), heeft JG toch maar even de dokter gebeld. Plus verse vruchtensapjes voor me gehaald bij de bar. Dat was dan ook het enige dat er vandaag in ging.
[Chantal]

Schamen jullie je niet??!!And now for something completely different......

Nu even aandacht voor jullie, de bezoekers van onze site. Iets wat ons al heel lang opvalt. Zie de grafiek van Nedstat van de afgelopen weken hiernaast. Deze ziet er al maanden zo uit. Wat een mooie, regelmatige kromme nietwaar? Wat valt jullie op?
Juist, schandalig is het!!! Schamen jullie je niet??? De pieken in de bezoekersaantallen liggen steevast door de week, in het weekend zakt het helemaal in. We kunnen hier maar 1 ding uit concluderen: de meeste van jullie zitten tijdens werktijd te kijken!!! Ik dacht altijd, met enige schaamte, dat ik de enige was die zoiets deed!!! Wat nou verlies aan arbeidsproductiviteit? Mocht iemand hierdoor nou in de problemen komen, rek het dan s.v.p. even op totdat we terug zijn, dan heb ik direct wat te doen! :-)
[JG]

zo 16 nov Bali

Benoa Harbour

Terwijl ik nog steeds met flinke koorts voor pampus lig / zit, en JG ook nog een klein beetje aan het kwakkelen is, wordt onze boot vertroeteld. Ja inderdaad. Dat doen we deze keer niet zelf, maar er is buiten een klein caramelkleurig mannetje hard aan het poetsen en schoonmaken. Herry heet ie, een van de freelance werkers hier in de haven. Gisteren heeft hij al ons RVS ontdaan van roest (we weten intussen erg goed dat RVS toch roest) en weer helemaal glimmend gemaakt, en sinds vandaag blinken onze stagen (voor zover hij er bij kan, en dat is niet erg hoog....) de kajuitopbouw, de spiegel (voor leken: de achterkant van de boot) en nog wat dingen. Dat kost 100.000 Indo-flappen per dag, zo'n 10 euro, en dat is waarschijnlijk nog duur betaald. "Hmn", zei JG, "dat zijn toch minstens twee maaltijden buiten de deur per dag!" "Ja, inderdaad, precies de maaltijden die we nu uitsparen door ziek te zijn", was mijn reactie. Eigenlijk kost het dus niks.
[Chantal]
ma 17 nov Bali

Benoa Harbour

Terwijl ik gisteren na het doen van de afwas nog bijna volledig gestrekt ging, gaat het vandaag een stuk beter. Ook voor JG gaat de lijn verder omhoog. De hele week loop ik al mijn opmerkingen en vragen drie keer te herhalen, omdat zijn oren dicht zaten, maar sinds vandaag hoort ie weer wat beter. 
Het schijnt dat op het moment de griep hier heerst, zoals elk jaar aan het begin van het regenseizoen. Het lijkt er inderdaad op dat het regenseizoen is begonnen. Gisteren en eergisteren was het de hele dag bewolkt, en de laatste 3 dagen (en vooral Pinical in Bali Marinanachten) regent het regelmatig. Onze zonnetent (als we ergens langer zijn nemen we de moeite om onze grote zonnetent te installeren, in plaats van de kleinere bimini te gebruiken) vindt dat niet leuk. Door de manier waarop hij in elkaar zit blijft er water in staan. Door het gewicht van dat water is de stof opgerekt, en daardoor kan er weer meer water in blijven staan. Zo nu en dan valt er, natuurlijk zonder waarschuwing, een enorme plens water van de zijkant van de zonnetent, en klettert het regenwater niet net nŠŠst het gangboord, maar Ūn het gangboord. Het spettert dan alle kanten op, het liefst jouw kant, of over de handdoeken op de reling, of door het raampje naar binnen. Natuurlijk proberen we dit te voorkomen door de zonnetent regelmatig van onderen een paar rechtse directen te geven. We worden dan elke keer meewarig aangekeken door onze Spaanse buren, die verwoedde pogingen doen om regenwater op te vangen met hun zonnetent met ingebouwde 'dak'goot. Het water uit de kraan, dat je hier kunt tanken, is in IndonesiŽ namelijk niet drinkbaar. Maar bij de marina kun je voor een euro per stuk van die grote kantoorwatertanks van een liter of 20 kopen, en bovendien hebben wij natuurlijk onze watermaker. Die gebruiken we hier in de haven overigens niet in verband met olie (en een boel andere viezigheid) in het water. Maar gezien de grote kans op afwezigheid van wind tussen hier en Singapore zullen we wel veel moeten motoren, en dus is er stroom zat voor de watermaker. Als onze buren me zo zouden horen praten zouden ze waarschijnlijk weer huiveren, want dat zijn echte puristen. Ze gebruiken 300 liter diesel per jaar (!), hebben dus wel een motor maar gebruiken die nauwelijks. Die motor lekt overigens olie, dus daar moet wel weer wat aan gebeuren, zei de buurman. De vorige keer dat daarnaar gekeken is, is dat niet goed gebeurd. En dat was in Panama, 2 jaar geleden..... Need I say more.......? 
[Chantal]
di 18 nov Bali

Benoa Harbour

Gisteren aan het einde van de middag probeerden we te besluiten wanneer we zouden vertrekken. Omdat we ons allebei best goed voelden was de discussie of we woensdag of donderdag zouden vertrekken. Het wordt hoog tijd om richting Singapore te gaan, want we zijn hier al bijna 3 (!) weken. Met elke dag wordt de maan kleiner (voor zover die al te zien is) tot het nieuwe maan is op de 24e. En dat is minder geslaagd, gezien het vooruitzicht van honderden kleine vissersbootjes (bij voorkeur van hout, dus nauwelijks of niet zichtbaar op de radar), en andere boten, die, Šls ze al verlichting voeren dan toch zeker niet de juiste. Goed uitzicht houden dus, geen 10-minuten tukjes 's nachts, buiten zitten, 360 graden scannend, en af en toe ook nog de radar. Daar moet je dus fit voor zijn. Want ook al willen we zoveel mogelijk overdag varen, er zijn niet genoeg eilandjes om daghoppend in Singapore te komen. 
Het wordt dus geen woensdag, en misschien ook geen donderdag. Gisteravond bleek mijn koorts onverwacht toch weer flink te zijn opgelopen, en vandaag hebben we allebei een terugslag. Wat een ironie hŤ. Zitten we vanaf Vanuatu (of misschien al wel eerder) te snakken naar een paar dagen achter elkaar relaxen en niets doen, lekker op de boot hangen. En we krijgen het nog ook!
[Chantal]
wo 19 nov Bali

Benoa Harbour

Jakarta Post 15/11: "Gunda Niemann makes come-back". 
Het moet niet gekker worden. Zij was er ook al toen de Blauwe Engel alleen op zondag piekbier had en de Zangeres zonder Naam nog over Mexico zong. Veel nieuws krijgen we niet en ik heb ook niet het gevoel dat we veel missen. Maar als ik dit soort dingen lees??? Wat heeft er gestaan in al die kranten die we niet gelezen hebben? Meer come-backs? Thatcher? McEnroe? Peper? Of misschien zelfs Jeen Nauta? Soms is het bijna beangstigend om buiten het wereldnieuws te staan..... 
Let wel, 'bijna'.

De koorts lijkt bij ons beiden weg, maar echt jofel voelen we ons nog niet. Het is een erg geniepige griep die nog flink lang na werkt. 
Dus heel relaxed heb ik de afgelopen dagen en vandaag maar wat klein onderhoud gedaan. Olie- en dieselfilters vervangen, verstaging naspannen, van alles en nog wat smeren, speling in stuurwiel bijstellen, stuurautomaatbedrading + aansluitingen vernieuwen die door de specialist in Darwin verkracht waren, raampje kitten, etc. etc. En voor je het weet is de dag voorbij, ben je een paar liter zweet kwijt en is het tijd voor een borreltje. Er is eergisteren  een Noorse Bavaria 43 Ocean binnengelopen met Ola en Singe aan boord. Erg leuke mensen. Een paar glaasjes met hen waren genoeg om ons volledig buiten westen te nokken. Enkel een enorme huisbui die het water op ons kussen deed stromen kon daar verandering in brengen.....
[JG]

do 20 nov Bali

Benoa Harbour

Dit is de tweede keer dat ik dacht dat het nou echt beter ging en het einde van de griep in zicht is. En prompt heb ik de volgende dag een dip. Een beetje meer dan hangen op de bank zit er vandaag niet in. JG is ondertussen weer bezig met allerlei dingetjes. Eigenlijk is de boot inmiddels echt pico bello in orde. De speling is uit het stuurwiel (JG noemt het gisteren alsof dat een klein klusje was, maar dat was het dus niet), het RVS glimt, blokken zijn gesmeerd, de bovenkant staat in de was, etc. En niet te vergeten, de autopilot doet het waarschijnlijk weer!! JG heeft er nog een paar mailtjes en uurtjes aan gewijd, een draadje vastgemaakt en wat speling weggehaald door een nieuw aluminium blokje met een pin te laten draaien door een bankwerker. In de box stuurt ie ons de goeie kant op (nee dit is geen geintje!!!). Nu nog afwachten hoe dat op open water is, maar we hebben goede hoop.
[Chantal]
vrij 21 nov Bali

Benoa Harbour

Wil je een paar knoflookjes??? Ga naar de Makro!!OK. De hoogste tijd. Morgen gaan we toch eindelijk maar eens weg. We mikken op de Gili's, een paar eilandjes aan de bovenkant van Lombok. Palmen, koraalrif en strand. Daar gaan we een mooie ankerplaats opzoeken, eens kijken of we de dinghy nog kunnen opblazen en eindelijk, eindelijk weer eens zwemmen!!! 
Daarna zien we wel verder; rechtstreeks naar Singapore of nog stoppen her en der. Over de Indonesische eilanden horen we nogal verschillende verhalen en ook het stuk MaleisiŽ tussen Singapore en Phuket schijnt erg mooi te zijn. Keuze zat dus!!! Vandaag dus alle laatste dingen doen; boodschappen, boeken ruilen, wassen, zeewaardig maken, afscheid nemen, etc. etc.

Wanneer we de mail en website weer kunnen doen weten we niet, ook dat hangt af van waar we heen gaan en wat de faciliteiten daar zijn....
[JG]

za 22 nov Bali - Lembongan Vertrek uit Bali......... at last!Vandaag hebben we een wereldtrip gemaakt van wel dik 14 mijl!!! Gisteravond besloten we namelijk om onszelf niet gek te maken. We zijn dus vandaag niet om half 6 op te staan om om 6 uur te vertrekken, zodat we de Gili eilanden bij Lombok net bij daglicht zouden kunnen redden. In plaats daarvan zijn we wat later opgestaan, nog even heen en weer geweest naar de winkel om wat te kopen (onverrichter zake weer teruggekeerd), SSB frequentie afgesproken met de Noren (die ons zo snel mogelijk, namelijk als de monteur klaar is ...., achternakomen om verder samen op te varen, afscheid genomen van Ronald en om half 12 vertrokken richting een van de 3 eilanden voor de deur van Bali. Waar we niet eens de moeite namen om de bijboot op te blazen en het eiland te verkennen. We zijn toch nog doodmoe. Verbrand ook overigens.
Lang geleden dat we op een ankerplaats lagen. Vanuatu was de laatste plek.

O ja, de autopilot heeft weer kuren. Na de 180 bucks in AustraliŽ, weet-ik-hoeveel mailtjes naar allerlei Raymarinebedrijven en eindeloze pogingen van JG zijn we dus nog geen steek verder. Wordt vervolgd......
[Chantal]

zo 23 nov Lembongan - Lombok Hoezo is het hier altijd mooi weer???Het is wat met die Gili's. We zien ze liggen op een paar mijl afstand, maar we liggen er niet voor anker. Waar we wel voor anker liggen is in een hoekje bij de NW kant van Lombok. Misschien morgen naar de Gili's? We zijn het nou al zo lang van plan geweest, en elke keer komt er wat tussen. Deze keer was het slecht weer. 

Het begon zo mooi met een mooie blauwe lucht. Maar het was dan ook 6 uur 's ochtends. We konden Gunung Agung, de hoogste vulkaan van Bali, in zijn volle glorie aanschouwen. Maar na een uur was de helft al in een wolkendek verdwenen, en werd het erg heiig. OK, nog niets aan de hand. Pas nadat we al een paar uur op weg waren (in casu aan het motoren, want er stond geen wind), zagen we een donkergrijs, bijna antracietkleurig wolkendek precies op de plek waar wij naartoe gingen. Met veel onweersflitsen en het bijbehorende gerommel en gedonder. We hebben dus maar eieren voor ons geld gekozen, en hebben niet geprobeerd om met dit slechte zicht de riffen rond de Gili eilanden 'op de tast' te vinden, of liever gezegd nŪet te vinden. In plaats daarvan hebben we in de stromende regen, met Het woelwater tussen de eddies en het blakke water zeiljassen aan, een plekje gevonden aan de andere kant van 'de straat', vlak bij parelfarms, onder het toeziend oog van vissers die doodstil tot aan hun borst in het water stonden te hengelen en een enthousiast gebarende jongeman op het strand. De laatste kwam na een uurtje langs met een van de vele druk beschilderde outriggers (compleet met mastje, gaffel, zeiltje, vlaggen en nog wat toeters en bellen). Mohammed, we hadden al van hem gehoord. Hij draaide in de kuip zijn riedel af over wat er allemaal te zien is in Lombok, en wat er allemaal is inbegrepen bij zijn tours. En tot slot kwam hij met een documentenmap/-doos op de proppen. Geen tourinformatie, maar parelkettingen van allerlei allooi. Ik vind het maar niks, zo veel parels bij elkaar. Het wordt er zo nep van. Morgen komt Mohammed langs met losse parels.

Voor anker........ na een eeuwigheidBy the way, wel eens door Eddies achterna gezeten? Wij wel. In de straat tussen Bali en Lombok zijn erg veel stromingen (die soms tot 8 knopen sterk kunnen zijn!!) en strominkjes. Tegen elkaar en de golven in worden dat eddies. Echt een hele vreemde gewaarwording, je ziet gewoon brekers midden op het open water. Gedurende een uur of 2 achtervolgde een complete lijn eddies ons, schuin van achteren. We zagen met lede ogen de witte schuimende rand met overslaande golven steeds dichterbij komen, probeerden er nog voor weg te lopen, maar er was geen ontsnappen aan. Toen ze ons dreigden in te halen hebben we het stuurwiel omgegooid, en zijn er gewoon bijna recht tegenin gaan sturen. Gedurende een halve minuut bokte de Pinical over de eddies, doorploegde vervolgens een heel veld met drukke woelwatergolfjes, en voer daarna totaal blak water in. Echt HEEL vreemd. 

We hebben zitten denken wanneer de laatste keer was dat wij ons aan ons anker lagen. Dat is echt al een enorme tijd geleden!!!! Op 7 september haalden we ons anker in, en dat was op Fiji!!!! Sinds die tijd hebben we ofwel op zee gezeten, ofwel in een haven (Darwin en Bali), of aan een mooringboei (Vanuatu en Lembongan). Lekker gevoel wel, aan onze eigen dikke Bruce....
[Chantal]

ma 24 nov Lombok

Bangsal

Ik vind dit echt een vreselijk klimaat. Volgens JG komt het doordat ik nog steeds niet lekker ben, maar dat is het volgens mij niet. Die vochtige benauwdheid in dit moessonseizoen, meestal zonder enige wind, is gewoon niet aan mij besteed. Ik ben niet vooruit te branden, en kan nu al reikhalzend uitkijken naar het klimaat in de Middellandse Zee. Heerlijk lijkt het me, om weer eens een keer 's avonds een trui aan te moeten doen. Of een lange broek. En niet continu rond te lopen (of niks te doen) terwijl het transpiratievocht zich een weg baant door al je poriŽn. Of dat je, nadat je gedoucht hebt en de douche drooggemaakt, weer opnieuw kunt gaan douchen. Het feit dat ik me, met name in de niet-toeristengebieden, niet kan hullen in kleine lapjes stof werkt ook niet mee. We zitten in Moslimland nummer 2 van de wereld, en mijn allerlangste korte broek doet eigenlijk al wenkbrauwen fronsen. Lange rokken zijn beter, soms zelfs een noodzaak (in Hindoestaanse tempels bijvoorbeeld), maar niet voor mijn welzijn. Truitjes en hempjes zijn ook taboe. Ik loop tegenwoordig rond in verhullende wijde T-shirts en polo's, die ik speciaal voor dit doel heb gekocht. Ik vind het maar niks. JG vindt het fantastisch. Geen idee waarom.

De belastingdienst heeft me vandaag aan het werk gezet. Een SMS-je van mijn vader triggerde ons om de mail op te halen, en daar kwam het blijde bericht: een mail van mijn zus met de boodschap dat de belastingdienst heeft vragen gesteld over onze aangifte. Niet echt iets om ons zorgen over te maken, maar we willen die lui wel te vriend houden, en dus moeten we met iets Outrigger op de proppen komen. Alle informatie ligt thuis. Handig. Zo goed en zo kwaad als het ging heb ik zoveel mogelijk informatie bij elkaar gesprokkeld door in mijn geheugen te graven, de mail na te kijken en aangiftebestanden te bekijken. Daar was ik de hele dag zoet mee. Niet dat ik daardoor van andere activiteiten werd afgehouden hoor, want - ik wil niet in herhalingen vallen - ik ben nog steeds aan het kwakkelen. Tot veel meer dan een beetje hangen op de boot was ik toch niet in staat, dus kon ik me maar beter gelijk van deze taak kwijten. Natuurlijk heb ik niet alle informatie hier, maar gelukkig hebben we ook nog onze grote rechterhand aan het thuisfront, Martijn.

Mohammed kwam niet opdagen met de parels, maar schreeuwde uiteindelijk wel aan het einde van de dag vanaf het strand dat we naar hem toe moesten komen. Toch maar niet.
[Chantal]

di 25 nov Lombok - 

Gili Air

Zwemmen en spelen tijdens Idul FitriDe Ramadan is afgelopen, en dus is het tijd voor Idul Fitri. Onze gids op Java zei over het dagelijkse vasten tijdens de ramadan: "But after sunset we take revenge......!!!!!!" Met Idul Fitri, om het einde van de ramadan te vieren, nemen ze helemŠŠl dubbel en dwars wraak. Bijna alle IndonesiŽrs zijn vrij (ook vanwege overheidswege, die de mensen verplicht om hun jaarlijkse verlof op te nemen na de verplichte vrije dagen van Idul Fitri), en eten zich te barsten aan alle maaltijden die van tevoren zijn klaargemaakt. Bij voorkeur viert iedereen Idul Fitri met zijn familie. We hebben gelezen dat vlak voor het einde van de ramadan de prijzen van het openbaar vervoer verdrievoudigen. Om Idul Fitri te vieren met familie in Jakarta, een stad met meer dan 9 miljoen inwoners, schijnt helemŠŠl een opgave te zijn.
In elk geval zagen we vanochtend een heleboel lokale bootjes, die normaliter als toeristenferrybootjes tussen de Gili eilanden en Lombok pendelen, volgeladen met IndonesiŽrs. Toen we op de kant waren, en met het hele dorp keken naar Zand tussen de tenende binnenkomst van het grote commerciŽle ferryschip dat van Bali komt, zagen we dat ook dat schip vandaag helemaal afgeladen vol was, al zagen we er wel veel Japanners van afkomen. Toen we nog in Bali lagen was er elke dag maar een handjevol passagiers op dit schip.

Lombok doet ons een beetje aan Frans PolynesiŽ denken. We vinden het heel anders dan Bali, al hebben we natuurlijk maar een piepklein stukje gezien van Lombok. Hier geen rijstvelden en hindu-offertjes, maar palmbomen, bananenbomen en moslims. Kort gezegd.

Mohammed had ons al snel gespot aan de kant. Het gaat waarschijnlijk als een lopend vuurtje door het dorp, als de enige yachties in de baai zich in het dorp vertonen. Net als op Bali, waar in het binnenland alle hoofden omdraaien als er een stel blanken voorbij komt, zijn de IndonesiŽrs hier razend nieuwsgierig. "Hullo meester!" en "Where are you going?" We kunnen Drie kleine kleutertjes....het aantal keren dat ze vroegen waar we heen gingen niet op onze handen tellen.
Mohammed wilde zijn losse parels toch graag aan ons tonen (lees verkopen). Hij had er 4. Geen van alle waren ze om aan te zien, en dus waren we niet zo geÔnteresseerd. De prijs halveerde onmiddellijk. 
"No, we don't like them." 
"You bargain." 
"But we really don't like them."
"I make you a good price, very cheap!" "Cheap cheap!" Het lijken net vogels.
"We don't want them!"
"But we can trade", op mijn zilveren kettinkje doelend, waarvan ik niet eens zeker weet of het wel zilver is.
"Yes, but I like my neckless, and I don't like the pearls."
Waarna hij aan JG's poloshirt begon te plukken, dat een ontzettend nep Polo-poloshirt is dat we voor Ä 2,50 bij de Makro hebben gekocht. "You have more shirts like this?"
"Yes, this one." De polo die ik aan had.
Chantal tussen de outriggersNa de polo's vroeg hij of JG misschien zwembroeken had, surfshorts of whatever. Maar wel van O'Neill, Quicksilver of een ander merk, want hij was zwemkampioen van de school. Eergisteren had hij ons verteld dat hij kampioen kickboxen is, blauwe band. We meldden dat de broek die JG aan had, en waar Mohammed aan zat te plukken, van de supermarkt kwam (niet gelogen). Hij verloor zijn interesse.
"You make me a present." Waarna weer een hele waterval volgde van verzonnen redenen. Hij moest zijn baas betalen omdat hij de parels niet had verkocht, hij moest vervoer hebben naar zijn dorp voor Idul Fitri, weet ik wat hij allemaal bedacht.
Het is werkelijk niet te geloven. En het is niet de eerste keer dat we merken dat de leugens wel erg gemakkelijk over de lippen van de IndonesiŽrs komen. We mogen ze natuurlijk niet over een kam scheren, maar pas op je tellen hier! 

O ja, Mohammed, die rondloopt in merkkleding en bang is dat zijn zorgvuldig gecoiffeerde coupe met gel nat wordt van de regen en op een hagelnieuwe glimmende Yamaha motor rond rijdt en naar de universiteit van Bali wil, vertelde dat hij een Foster Parent heeft. Een Engelsman die in Darwin woont. 

's Middags vertrokken we dan toch EINDELIJK naar de Gili eilanden. Na een wereldtrip (die maken we veel de laatste tijd) van 2,5 mijl zochten we de doorgang van het rif ten zuiden van Gili Aer, en plonsden ons anker in het water. Rust......
[Chantal]

wo 26 nov Gili Air Schrik. Stress. We werden wakker van 15 knopen wind vanochtend. Dat zijn we al lange tijd niet meer gewend. Het is heerlijk fris en verkoelend. Niet alleen wij schrokken ervan; het anker schrok er zelfs zodanig van dat het spontaan begon te krabben. Dat bleef het doen en toen we al te dicht bij het koraal voor het strand kwamen hebben we dus maar de motor gestart. Na 3 ankerpogingen hield het anker nog niet. Toen begon de Indonesische schipper van het enige andere jacht, een charterende Duitser, te roepen. Hij verwees ons naar een mooring vlak bij het strand. Diep genoeg volgens hem, en dat klopte gelukkig ook.

Paard en wagen op Gili AirLater op de dag kwam er onmiddellijk iemand vrolijk roepend aanlopen toen we onze dinghy op het strand trokken. Het bleek Herr(y) te zijn; onze poetser uit Bali. Hartstikke leuk, maar ik baalde later wel van mezelf omdat ik (op dat moment) onbewust erg afstandelijk was. Het feit dat vrijwel iedereen die je aanspreekt iets van je wil, en daar ook makkelijk alles voor bij elkaar liegt, maakt dat je afstompt en wantrouwig wordt. Ook naar diegenen die gewoon aardig en/of nieuwsgierig zijn. En dat zijn er natuurlijk ook veel....  Ik hoop dat we Herr(y) nog tegen komen.
Neemt niet weg dat Gili Air een heel klein en plat eilandje is, vol met kleine huisjes en hutjes voor zowel locals als toeristen. Auto's zijn er niet; het enige transport is paard (nou ja, meer een pony) en wagen. En die laten ze, ondanks de vochtige hitte, nog flink hard draven. Morgen weg? Als Chantal beter is wel. We hebben er zo langzamerhand wel zin in...
[JG]

do 27 nov Gili Air - Java Sea Gisteravond dachten we gezellig op het eiland een hapje te gaan eten. Maar toen we voet aan wal zetten, bleek het eilandje, waarop we overdag toch wel wat toeristen hadden gezien, helemaal leeg. In geen enkel restaurantje wasUit eten op z'n Gili's een toerist te bekennen, laat staan locals. Ja, de enige locals die we bij restaurantjes zagen waren ofwel mensen die er werkten (of liever gezegd uit hun neus zaten te eten), of een slapende of suffende local die zich had geÔnstalleerd op, tegen en tussen de kussens die in elk hutje liggen. Dat is trouwens iets, dat we nog niet eerder hebben gezien, die hutjes. Overal, bij elk restaurantje of andere gelegenheid staan open bamboe hutjes. Tussen 4 bamboepalen is een verhoogd plateautje (waarschijnlijk om geen last te hebben van mieren, krabbetjes en andere beesten; het helt echter niet zo veel) met een dakje erboven. Op het plateautje liggen een aantal kussens (als ik bedenk hoe vies die kussens wel niet moeten zijn met al die mensen die er tegenaan gaan zitten met hun blote zweterige bast krijg ik al rillingen) en staat een bamboe tafeltje van 20 cm hoog.
Uiteindelijk belandden wij bij een van de restaurantjes ook in zo'n hutje, en bestelden beiden een pizza. Die moesten achtereenvolgend worden gebakken in de oven, kennelijk was het een ťťn-pizza-oven. Af en toe wapperden we de rode mieren weg met de menukaart, sloegen muggen van onze huid, en probeerden een hardnekkige poes weg te jagen. Die kennelijk van de kok was, want die kwam hem tot twee keer toe van onder ons tafeltje vandaan halen.
Het heeft wel wat, die kneuterigheid. Het is wel charmant, evenals de paard-en-wagenritjes (er zijn geen auto's op Gili Air), die de eigenaars proberen aan je te verkopen. Zo groot is het eilandje echter niet. Wij doen alles met de benenwagen.

JG met op de achtergrond de toeristenhutjesToen we een paar dagen geleden 's avonds buiten zaten in de baai bij Lombok, zagen we allemaal felle lichten op zee. Eerst dachten we dat dat lampen bij Gili Air waren, maar dat kon niet, want dan zou het eiland een stuk zijn opgeschoven. We trokken de conclusie dat het vissersbootjes moesten zijn. Het leek net een ketting met fonkelende lampen. 
Elke avond zien we ze, tientallen felle lampen op zee. De bootjes blijven allemaal op niet al te grote afstand van elkaar, maar lijken een soort keten te vormen. En elke nacht op een andere plek. Vreemd. 

We hadden besloten om toch maar vandaag te vertrekken, ondanks die !@#$%!-griep die maar niet op wil houden bij mij. Er stond een frisse bries op de ankerplaats. Dat is een zeilersterm, die echter niet betekent dat de bries fris is. Het is nog steeds bijzonder warm en benauwd. Maar we waren wel blij met een windje. We wilden nog even een weerbestandje ophalen bij een van de internetgelegenheden die hier op het eilandje zijn, Idyllisch?? maar vonden pas een open gelegenheid na een zoektocht van een dik half uur. In dit seizoen moeten de eilandbewoners het hebben van de dagjestoeristen, en wij waren die voor: alles was nog dicht. Na ons terug te hebben gespoed naar de boot in de hoop nog net de Avanti op de SSB te pakken te krijgen (de Noorse boot, met Ola en Singgi, is gisteren verrokken uit Bali, en we zouden mooi met ze op kunnen varen), maar we waren net te laat. Morgen weer een kans.
Daarna lichtten we ons anker, voeren de baai uit langs de riffen, en zetten zeilend koers richting Java Zee. Helaas bleef de wind niet de rest van de dag, maar we zien het maar positief: we hebben toch weer een paar uurtjes kunnen zeilen in dot windloze tijdperk!!
[Chantal]

vr 28 nov Java Sea Iedere dag trekt de lucht in de loop van de middag, of soms zelfs al 's ochtends, helemaal dicht. Dreigen de grijze wolken eerst nog vanuit de verte, later ontspringen ook wij de dans niet, en begint het te regenen, en vaak ook te onweren. Het weerlicht echt aan een stuk door, anders dan in Nederland waarbij je het met een aantal lichtflitsen wel hebt gehad. De regen die we tot nu toe hebben gehad, voor anker liggend bij Lembongan, Lombok en Gili Air, was geen zware regen. Gewoon een paar buitjes. Ook de afgelopen nacht hebben we van Als hier de bliksem maar niet in slaat!!!!!!! tijd tot tijd buitjes gehad. Maar onweren deed het!!!!! Het leek wel of er een kapotte tl-lamp aan de hemel hing! Overal om ons heen, en gelukkig niet al te dicht bij, weerlichtte het aan een stuk door. We hebben gelezen dat het in Singapore het vaakst onweert, en vragen ons af hoe het daar dan wel niet moet zijn. Meer dan dit kan bijna niet. Onze oven doet nog steeds trouw dienst als kooi van Faraday. Elke keer wanneer het dichtbij onweert, leggen we de reserve GPS, handmarifoon en Iridium in de oven. En we proberen onze laptop veilig te stellen door de SSB antennekabel en de GPS antennekabel eruit te halen. Soms hangen we startkabels vanaf de stagen in het water, maar waarschijnlijk is dat van weinig nut als de bliksem echt in je boot slaat. We zorgen dat we binnen zijn, en niet buiten, en al helemaal geen contact maken met het aluminium of het RVS van de boot.

We hebben bijna de hele nacht gemotord. Alleen tijdens mijn wacht kon ik de motor een uur of anderhalf uitzetten. Onze motorruimte is slecht geÔsoleerd, en het hoofdeinde van ons bed is ongeveer een kleine meter verwijderd van de motorruimte. Het is vreemd, maar ondanks het feit dat het lijkt alsof er iemand met een drilboor vlak bij je hoofd aan het werk is, slaap ik vaak beter wanneer de motor aan is, dan wanneer we aan het zeilen zijn. Ik kan geen andere reden bedenken voor dit vreemde fenomeen dan dat kennelijk alle randgeluiden niet meer hoorbaar zijn. Als we zeilen slaap je toch lichter, je wordt wakker van een klapperend zeil, een blok dat geluid maakt, het kabaal van een lier waaraan wordt gedraaid (ook vlak boven je hoofd als je in bed ligt), een schoot die om de lier kraakt door een windvlaag, een vreemde beweging van het schip. Eigenlijk alles dat afwijkt. 
[Chantal]

za 29 nov Java Sea Ruige nachtwacht gehad vannacht. Tijdens mijn wacht begon het door een bui ineens meer dan 20 knopen te waaien, met uitschieters boven de 30. Toch maar JG wakker gemaakt om te reven. 's Ochtends keek ik verbaasd op de windmeter omdat ik daar een maximum van 39,2 knopen op zag staan. Dat is eind windkracht 8, begin 9. Zo erg leek het ook weer niet, maar ja, het was natuurlijk maar een vlaag.

Eergisteren hebben we bijna alle groente overboord moeten gooien. Het begon al te rotten. Tja, wat wil je met dit klimaat? En dus hadden we 1.000 mijl voor de boeg met bijna geen verse groente in huis. Maar daar word je creatief van, en het is nog wonderbaarlijk wat voor heerlijkheden ik allemaal kan verzinnen met wat we nog wel hebben. Op de receptenpagina staat een tweetal nieuwe recepten in de categorie "simpel".

Een van hem ....Zo nu en dan zien we wat kleine vissersbootjes in de verte, zowel overdag als 's nachts. Het zijn houten bootjes, en die zijn op de radar niet of nauwelijks zichtbaar. Pas binnen een straal van driekwart mijl kun je ze zien, maar dan moet je het eigenlijk wel weten. 's Nachts zien we ze dus alleen buiten, een lichtje in de verte. Als ze geen licht hebben, zien we ze dus ook niet. Maar met het sterke Pinicalsysteem van onze boot (zie button Het Schip) zijn we niet bang om zo'n bootje te raken, ze zullen hooguit een beetje schade veroorzaken. 

Een andere zaak zijn de piratenverhalen die je overal hoort. Iedere cruiser heeft er zijn mond van vol. Als je echter de piratenberichten leest van het ICC, de instantie die dit soort dingen bij houdt en waarover ze rapporteert, is de conclusie dat de piraterij eigenlijk alleen op de grote schepen van toepassing is. Het gaat ze meestal om de vracht, en soms ook de brandstof. We hebben verhalen gehoord over hele schepen die verdwijnen. De vracht krijgt een totaal andere bestemming, en het schip schijnt vaak naar China te gaan, waar ze wordt overgespoten en een ander uiterlijk krijgt. 
De zeevaartschool in Vlissingen heeft een nieuwe cursus op het gebied van piraterij, en heeft kennelijk de landelijke pers weten te interesseren voor het onderwerp piraterij. Vandaar al die krantenartikelen van de laatste tijd. De grote schepen nemen voorzorgsmaatregelen om te voorkomen dat de piraten (vaak aan de achterkant van het schip) aan boord kunnen klauteren. Alle lampen aan (is voor ons vervelend, want je ziet de navigatieverlichting dan niet of nauwelijks), brandblussers .... en een van haar een en naast de boot gericht, soms een compleet hekwerk aan de achterkant, en op de ICC website lees ik over apparatuur waarbij er stroom op de romp wordt gezet, en apparaatjes om het schip te kunnen traceren. Schepen die recht op de vermeende piraat afvaren, het is een jacht, zijnde de vermeende piraat gebeurd. Overigens hebben we tot nu toe nog geen schepen gezien die al die toeters en bellen aan hadden. 
In de pilot van dit gebied wordt ook uitgebreid op piraterij ingegaan, en ook daarin wordt het erg genuanceerd (ze hebben het wel over een andere soort piraterij, namelijk al die cruisers die illegale kopieŽn gebruiken van  kaarten en pilots, in het bijzonder de pilot die door hen is geschreven). Op de website van Bali Marina staat dat hen geen enkel geval van piraterij bekend is.
Tja, en wat is piraterij? We hoorden van de crew van een grote tweemaster in Bali, die een weekje met de eigenaar op pad was geweest om en nabij Bali en Lombok, dat ze mannen aan boord hadden gehad waarvan er minimaal ťťn een pistool had. Ze hadden t-shirts aan met Polisi erop, maar uit niets bleek dat ze werkelijk van de politie waren: geen badge, geen politiebootje, gewoon een vissersbootje. Uiteindelijk hebben ze de lui weer van boord gekregen met twee sloffen sigaretten en wat frisdrank. Volgens hen doen zulke dingen zich alleen voor in de niet-toeristengebieden. Maar nog een paar van die verhalen, andere mensen die het weer doorvertellen, en het halve broodje aap is geboren. En is dit piraterij?
Toch voel je je door al die verhalen niet echt lekker op je gemak. In de baai bij Lombok hadden we dat. Mohammed probeerde ons een tour te verkopen, maar we voelden er weinig voor om onze boot, het enige jacht in de baai, daar de hele dag alleen te laten en aan de goden over te leveren. Waarschijnlijk is het onterecht, maar dat neemt niet weg dat we dat gevoel hebben. JG schreef een paar dagen geleden ook al zoiets toen we bij Gili Air lagen. Het maakt je terughoudend, niet alleen ten opzichte van de mensen, maar ook om ergens bij een van de eilandjes onderweg naar Singapore te stoppen. Het is wat anders als je met een aantal cruisers bent en samen in een baaitje of bij een eilandje ligt, want je kunt dan een oogje in het zeil (ha ha) houden. Maar zoals gezegd zitten wij heel erg in de achterhoede van de cruisers, en zijn we dus vaak in ons uppie. 
De een adviseert je om zonder licht te varen zodat de piraten je niet kunnen vinden. De ander adviseert je om met licht te varen (en niet van koers af te wijken), zodat de kleine vissersbootjes jou kunnen zien en ontwijken. 

Onderweg aan het werkEnniewee, we hebben het dus over piraterij. Ondanks dat wij een en ander proberen te relativeren, kregen we het vanmiddag toch wel even erg benauwd. We hadden al een tijdje een paar vissersbootjes in de verte gezien. En zij ons kennelijk ook, want ze kwamen steeds dichterbij. Niet 1 bootje, maar 3 bootjes, waarvan er 2 wel heel erg dichtbij kwamen. In totaal 3 mensen erop. We hebben de motor toch maar gestart, de computer verborgen, de handheld apparaten inclusief Iridium in de oven gelegd, en waren alert op hun acties. Op een gegeven moment begon een van de vissers te roepen, en met een jerrycan te zwaaien. Diesel of benzine wilden ze dus hebben. Wij voeren stug door, en reageerden niet. Ze voeren naar elkaar toe, en we hielden in de gaten of ze met elkaar spraken. Dat leek niet zo te zijn. En ze kwamen ook niet terug. Toch besloten we de komende 2 uur, inmiddels begon het donker te worden, maar zonder licht te varen.

Nog een voorbeeld. Vanochtend probeerden we zoals gewoonlijk de Avanti te bereiken via de SSB. Dat lukte niet, maar wel een ander jacht dat vanuit Bali was vertrokken richting Singapore. Na even met hen te hebben gekeuveld, probeerden we nog een keer de Avanti op te roepen. Helaas geen reactie van de Avanti, maar we kregen wel antwoord van een ander, een IndonesiŽr die beweerde in Oost Kalimantan te zitten, en werkzaam in de bosbouw (of liever gezegd bosROOFbouw) te zijn. Hij vroeg onze positie, en we hebben voorzichtigheidshalve toch maar een foutieve positie opgegeven. Waarschijnlijk is het gewoon een zendamateur, en is er niets aan de hand, maar je wordt toch wantrouwig van al die verhalen.
[Chantal]

zo 30 nov Java Sea JG met z'n teletubbiezonnebril. Vinden jullie ook niet?Gisteren noemde ik de bosbouw in IndonesiŽ bosROOFbouw. 
De problemen op Sumatra die de laatste tijd in het nieuws zijn geweest, zijn voor een groot deel te wijten aan de houtkap. Flinke stormen en regen zijn op zich nog tot daar aan toe, maar vanwege de houtkap wordt de grond niet meer vastgehouden door de wortels, en ontstaan er gigantische modderstromen.
De houtkap doet zich niet alleen in IndonesiŽ voor, maar ook in andere landen in AziŽ, zoals MaleisiŽ. Een van de oudste en meest bijzondere regenwouden ter wereld, in Borneo (deels IndonesiŽ, deels Maleis) wordt steeds verder gekapt, en om het te vinden moet je steeds verder het binnenland in. Op het schiereiland MaleisiŽ is 70% van het regenwoud gekapt. Wij westerlingen veroordelen dit natuurlijk vanuit de grond van ons hart. Maar ondertussen willen we wel allemaal een teakhouten tuinset. Hoezo hypocriet?

De moessonregen slaat het water bijna platMaar hoe gaat het met ons? We konden vandaag zeilen!!! Al sinds gisteravond, en het ging wel niet zo hard, maar we waren allang blij met deze wind. Halverwege de middag nam de wind ineens af, en kwamen we in een werkelijk enorme bui terecht met een doorsnede van minstens 10 mijl. Het water kwam letterlijk met bakken uit de hemel. Totaal andere koek dan de regenbuien die we tot nu toe onderweg hebben gehad. Die waren slechts kinderspel. Dit můet gewoon de bekende moessonregen zijn. Door de grote felle regendruppels werd het water bijna platgeslagen. Dat was overigens prettig, want vlak voor de bui was het water ineens erg knobbelig en zeer oncomfortabel geworden. Dat is vast een gevolg van het feit dat de Java Zee zo ondiep is, minder dan 100 meter, vaak zelfs minder dan 50 meter. 
Na een paar uur waren we uit de bui, maar helaas bleef de wind uit. Noppes. En dus maar weer het herrieding aan.
[Chantal]

 

Terug naar boven

Naar december